Gün içinde zihnin sessizce yorulduğu anlar Bazen sabah ofise giderken vapurda ya da metrobüste insanların yüzlerine bakıyorum. Herkes bir yere yetişiyor, herkesin kafasında ayrı bir telaş var. Ama bazı yüzler var ki… dışarıdan bakınca hiçbir şey belli olmuyor, içeride ise sürekli çalışan bir motor hissi var gibi. İşte o noktada aklıma hep aynı soru geliyor: Kaygı bozukluğu olan kişiler nasıl davranır? İstanbul gibi bir şehirde yaşayınca zaten zihnin sakin kalması kolay değil. Ama :contentReference[oaicite:0]{index=0} dediğimiz durum sadece şehir stresi değil, çok daha derin bir içsel döngü gibi. Bazen kendi içimde bile fark ediyorum; küçük bir e-posta gecikmesi bile zihnimde büyüyebiliyor.…
Yorum Bırak